การเปิดตัวจรวดพิมพ์ 3 มิติ ลำแรกของโลกถูกยกเลิก การเปิดตัวครั้งแรกของจรวดพิมพ์ 3 มิติที่สร้างโดย Relativity Space สตาร์ทอัพในแคลิฟอร์เนียถูกยกเลิกในนาทีสุดท้ายในวันพุธ การเปิดตัวครั้งนี้ถูกมองว่าเป็นการทดสอบสำคัญเกี่ยวกับกลยุทธ์ใหม่ของบริษัทสหรัฐฯ ในการลดต้นทุนการผลิต จรวด Terran 1 สูง 35 เมตร (115 ฟุต) ซึ่งร้อยละ 85 ประดิษฐ์ขึ้นจากเครื่องพิมพ์ 3 มิติ
ถูกตั้งค่าให้ยกขึ้นจากแท่นปล่อยฐานทัพอวกาศสหรัฐในเคปคานาเวอรัล รัฐฟลอริดา แต่ถูกยกเลิกประมาณ หนึ่งนาทีก่อนเปิดตัวเนื่องจากปัญหาด้านอุณหภูมิ บริษัทยังไม่ได้ประกาศวันเปิดตัวใหม่Josh Brost รองประธานอาวุโสฝ่ายรายได้ของ Relativity Space เรียก Terran 1 ว่า “เป็นโครงสร้างพิมพ์ 3 มิติที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา” และกล่าวว่าการเปิดตัวเป็นโอกาสในการทดสอบ “สิ่งต่างๆ ทั้งหมดพร้อมกัน”
การบินครั้งแรกของจรวดซึ่งมีชื่อเล่นว่า GLHF สำหรับ “โชคดี ขอให้สนุก” ไม่ได้มีกำหนดการบรรทุกน้ำหนักบรรทุกเชิงพาณิชย์ แต่จะบรรทุกชิ้นส่วนจรวดที่พิมพ์ 3 มิติที่ล้มเหลวจากความพยายามครั้งก่อนในการสร้างยานแทน บริษัทใช้เวลาเจ็ดปีในการเตรียมพร้อมสำหรับการเปิดตัว และยังไม่ชัดเจนว่าการเปิดตัวที่ถูกทิ้งในวันนี้จะส่งผลกระทบต่อความพยายามในอนาคตอย่างไร ไม่มีบริษัทการค้าใดประสบความสำเร็จในการขึ้นสู่วงโคจรในการทดลองครั้งแรก อวกาศสัมพัทธภาพจะเป็นบริษัทแรกที่พยายามปล่อยจรวดที่พิมพ์ออกมา กระบวนการพิมพ์ 3 มิติที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมต่างๆ
การเปิดตัวจรวดพิมพ์ 3 มิติ ถูกยกเลิกในนาทีสุดท้าย
เกี่ยวข้องกับเครื่องจักรที่ “พิมพ์” ชั้นต่างๆ ตามลำดับของวัสดุที่อ่อนนุ่ม ของเหลว หรือผงโดยอัตโนมัติ ซึ่งชุบแข็งหรือหลอมรวมอย่างรวดเร็วเพื่อสร้างวัตถุสามมิติที่เป็นของแข็ง การออกแบบของวัตถุจะถูกสแกนจากพิมพ์เขียวดิจิทัล Relativity Space ซึ่งเป็นหนึ่งในไม่กี่บริษัทสตาร์ทอัพด้านจรวดของสหรัฐฯ ที่แข่งขันกันเพื่อตอบสนองความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับบริการปล่อยจรวดราคาถูก
ได้เดิมพันด้วยการประหยัดต้นทุนที่คาดว่าจะทำได้โดยใช้เครื่องพิมพ์ 3 มิติขนาดยักษ์เพื่อลดความซับซ้อนของสายการผลิตจรวด คู่แข่งส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่การลดต้นทุนด้วยการสร้างจรวดที่ออกแบบมาให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ เช่น เครื่องเร่งความเร็ว Falcon 9 ที่ผลิตโดย SpaceX ของ Elon Musk การใช้เครื่องพิมพ์ 3 มิติ Brost กล่าวว่าช่วยให้ Relativity Space สามารถเร่งกระบวนการผลิตจำนวนมากและทำการเปลี่ยนแปลง
เพื่อปรับปรุงการออกแบบจรวดได้ง่ายขึ้นหากจำเป็นหลังจากบินไป ขจัดความจำเป็นในห่วงโซ่อุปทานที่ซับซ้อนซึ่งอาจทำให้การปรับปรุงจรวดช้าลง ในขณะที่ Terran 1 แบบใช้แล้วทิ้งถูกสร้างขึ้นเพื่อบรรทุกดาวเทียมน้ำหนัก 2,755 ปอนด์ (1,250 กก.) ไปยังวงโคจรโลกต่ำ (LEO) ความต้องการที่ลดลงสำหรับยานปล่อยระดับนั้นทำให้ Relativity Space พัฒนาจรวดที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ด้วยการพิมพ์ 3 มิติขนาดใหญ่ขึ้น
Terran R คาดว่าจะบินได้ในปี 2567 ความต้องการที่เพิ่มขึ้นในขณะนี้คือแผนการที่เรียกว่ากลุ่มดาวขนาดใหญ่โดยบริษัทต่างๆ เช่น SpaceX, OneWeb และ Amazon ของ Jeff Bezos เพื่อติดตั้ง ดาวเทียมส่งสัญญาณอินเทอร์เน็ตหลายหมื่นดวงไปยัง LEO ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า SpaceX บินจรวดบรรทุกหนักของตัวเองเพื่อนำเครือข่าย Starlink ขึ้นสู่วงโคจร ในขณะที่ OneWeb และ Amazon
วางแผนที่จะใช้จรวดขนาดใหญ่ที่คล้ายกันจากบริษัทปล่อยต่างๆ สำหรับดาวเทียมของพวกเขาเอง OneWeb จะเปิดตัวดาวเทียมรุ่นต่อไปบน Terran R ของ Relativity Space ซึ่งเป็นบริษัทที่ประกาศเมื่อปีที่แล้ว Relativity Space ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในลองบีช แคลิฟอร์เนีย มีสัญญาเปิดตัวจรวดทั้งสองมูลค่าประมาณ 1.65 พันล้านดอลลาร์